Nabłyszczająca płukanka do włosów ze skrzypu polnego

Mam dzisiaj dla Was przepis na nabłyszczającą płukankę do włosów ze skrzypu polnego. Wspaniale regeneruje włosy, zapobiega ich łamaniu, wypadaniu i przetłuszczaniu.

 Składniki:

2 łyżki skrzypu polnego (suszonego) lub świeżego tyle, ile na zdjęciu powyżej

3 szklanki wody

Zastosowanie:

Zalewamy skrzyp wodą, doprowadzamy do wrzenia i czekamy 10 minut. Po odcedzeniu i ostudzeniu płuczemy świeżo umyte włosy :)

  Dalsze informacje znajdziecie tutaj:

Skrzyp polny, by opóźnić siwienie włosów

Skrzyp polny - ziółko dla urody

Zdrowe włosy, skóra i paznokcie to skrzyp polny

Oliwki i oliwa, czyli płynne złoto

Nikt chyba nie zaprzeczy, że mieszkańcy basenu Morza Śródziemnego cieszą się zdrowiem w dużej mierze dzięki bardzo zdrowej diecie. Jednymi z jej składników są oliwki i tłoczona z nich oliwa, zwana przez Homera "płynnym złotem".
O ile oliwki można jeść w każdej postaci (osobiście najbardziej lubię je jako przekąskę razem z serem i świeżym tureckim pieczywem), w przypadku oliwy sprawa jest bardziej skomplikowana. Powszechnie uważa się, że:

• oliwa extra virgin - czyli z pierwszego tłoczenia na zimno, najszlachetniejsza i najzdrowsza odmiana (wskaźnik kwasowości, czyli zawartości kwasu olejowego nie wyższy niż 0.8%) powinna być spożywana wyłącznie na zimno - np. jako dodatek do sałatek albo z chlebem zamiast masła (Grecy go uwielbiają)
• oliwa virgin - tłoczona na zimno, ale ma już 2% kwasowości, co odbija się na smaku
• oliwa z oliwek (lampante) - jest to mieszanka oleju rafinowanego (tłoczonego na ciepło, przeznaczonego do smażenia) z oliwą virgin (przywracającą zapach utracony w procesie rafinacji). Tańsza, ale praktycznie nie ma już tak wyczuwalnego zapachu i tak silnych włoaściwości prozdrowotnych.
• oliwa wytłokowa (pomace/sansa/orujo) - jest to w zasadzie olej rafinowany z dodatkiem lepszej oliwy, służy jako wersja ekonomiczna "ekonomiczna"

Oliwę należy przechowywać max. 12-18 miesięcy w chłodnym miejscu bez dostępu do światła i powietrza - np. ciemnej szklanej butelce. Po otwarciu trzeba ją zużyć w 3 miesiące.

Dlaczego warto?

Oliwę i oliwki polubiłam stosunkowo niedawno. Wcześniej ich w zasadzie nie znosiłam, ale gdy poznałam ich właściwości, postanowiłam się "przyzwyczaić". Polegało to na tym, że olej do sałatek mieszałam z coraz większą ilością oliwy, aż w końcu polubiłam jej specyficzny smak. Do oliwek natomiast przekonałam się podczas wypadów ze znajomymi do tureckich knajpek w UK. Tam po raz pierwszy spotkałam się z oliwkami z pestkami podawanymi w oliwie z przyprawami - zero goryczy i gumowatego miąższu - pychota!

Najważniejsze składniki (dokładna zawartość zależy od regionu, gatunku, sposobów uprawy i wytwarzania oleju):

• witaminy: A, B, C, E
• pierwiastki: wapń, magnez, siarka, fosfor, potas, miedź, żelazo, cynk oraz mangan,
• jedno- i wielonienasycone kwasy tłuszczowe, w tym OMEGA-3
• oliwki zawierają dodatkowo błonnik
• związki fenolowe/polifenole

Korzyści zdrowotne: działanie przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz przeciwzapalne, co skutkuje:

•  zahamowaniem wzrostu mikrobów, np:
• Helicobacter pylori - odpowiedzialnej za powstawanie wrzodów i raka żołądka,
• Escherichia coli O157:H7, Listeria monocytogenes, Salmonella enteritidis - powodującej infekcje przewodu pokarmowego
• Streptococcus mutans - bakterie odpowiedzialnej za próchnicę
• zapobiega działaniu wolnych rodników,
• obniża poziom złego cholesterolu LDL i ryzyko miażdżycy, zwiększa poziom dobrego cholesterolu (HDL)
• zmniejsza ryzyko wystąpienia:

• nowotworów (m.in. piersi, prostaty i przewodu pokarmowego) 
• chorób układu krążenia i obniża ciśnienie krwi
• chorób neurodegeneracyjnych (np. Alzheimera) 
• chorób przewodu pokarmowego
• chroni czerwone krwinki, komórki nerek i nabłonka jelita
• jeden ze związków fenolowych (ang. oleo-canthal, nie znalazłam polskiego tłumaczenia) działa bardzo podobnie do jednego z niesteroidowych przeciwzapalnych leków przeciwbólowych - ibuprofenu
•  witamina E ma zbawienny wpływ na skórę, poprawiając jej jędrność i nawilżenie oraz wzmacniając włosy i paznokcie
• łagodzi objawy:
• artretyzmu powodowanego przez chroniczne stany zapalne
• dolegliwości ze strony układu pokarmowego: przeciwdziała wzdęciom i zaparciom, usprawnia perystaltykę jelit
• astmy i alergicznego zapalenie błon śluzowych nosa (szczególnie kwas oleinowy)

Korzyści zdrowotne i urodowe widać jak na dłoni, a więc - smacznego! :)

Referencje:

1) Cicerale, S., Lucas, L. J. and Keast R. S. J. 2012. Antimicrobial, antioxidant and anti-inflammatory phenolic activities in extra virgin olive oil. Current Opinion in Biotechnology, 23:129-135.

2) Visioli, F., Poli, A. and Galli, C. 2002. Antioxidant and Other Biological Activities of Phenols from Olives and Olive Oil. Med Res Rev, 22(1):65–75.

Na gałęzi siedzi leń, liście zjada cały dzień

Tak, dzisiaj będzie o właściwościach eukaliptusa, którego liście są ulubionym przysmakiem sympatycznych koali :)

Na kuli ziemskiej występuje około 600 gatunków tej rośliny, dlatego jest szeroko stosowana w medycynie ludowej. Suszone liście oraz olejek eukaliptusowy stosuje się głównie w leczeniu chorób przewodu oddechowego z uwagi na silne działanie odkażające, przeciwzapalne, wykrztuśne oraz stymulujące odporność. Używa się go również w przypadku ran i oparzeń jako środka przeciwbólowego zawierającego jednocześnie silne antyoksydanty.

Jednakże, olejek eukaliptusowy potrafi być bardzo niebezpieczny. Pod żadnym pozorem nie wolno go spożywać (śmiertelna dawka wynosi 3.5 ml) ani aplikować bezpośrednio na skórę (wywołuje oparzenia), a przed użyciem należy go mocno rozcieńczyć. Warto tu jednak wspomnieć, że jeden ze składników olejku - eukaliptol - może być bezpiecznie stosowany ustnie nawet do 12 tygodni.

  
  

1) Eucalyptus. Natural Medicines Comprehensive Database Consumer Version. http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/druginfo/natural/700.html

2)  Sadlon, A. E and Lamson, D. W. 2010. Immune-Modifying and Antimicrobioal Effects of Eucalyptus Oil and Simple Inhalation Devices. Altern Med Rev, 15(1):33-47)

Aloe vera vel aloes

Pobyt w Australii i co za tym idzie bardzo silne działanie promieni słonecznych naraziło mnie na częste oparzenia. Nie zdawałam sobie wcześniej sprawy, że można wrócić z silnymi poparzeniami po półgodzinnym spacerze o czwartej po południu w pochmurny dzień. Albo, że nie wolno dopuścić do starcia filtra (co najmniej "30") podczas opalania lub ominąć najmniejszego fragmentu skóry podczas nakładania kremu :) Na szczęście z pomocą przyszły mi okłady z żelu aloesowego. Może się to wydawać nieprawdopodobne, ale już po pierwszej nocy po oparzeniu nie było prawie śladu. Dla porównania - po pierwszej "przygodzie" ze słońcem męczyłam się prawie tydzień. Dlatego też postanowiłam się z Wami podzielić tymi ludowymi mądrościami, które wyszukałam w czasopismach naukowych :)

Aloes zwyczajny używany był już w starożytności jako środek kosmetyczny i leczniczy. Do tej pory w jego składzie zidentyfikowano 75 substancji potencjalnie aktywnych, w tym m.in. witaminy (A, C, E, B12, kwas foliowy, cholina), minerały (wapń, chrom, miedź, selen, magnez, mangan, potas, sód, cynk) oraz enzymy o działaniu przeciwzapalnym.
Powszechnie używa się go w leczeniu ran i oparzeń z uwagi na stymulację syntezy kolagenu, kwasu hialuronowego oraz siarczanu fermatanu. Dodatkowo, jak już wcześniej wspomniałam, chroni skórę przed skutkami działania promieniowania UV i gamma. Substancje zawarte w aloesie mają też działanie przeciwzapalne, antyhistaminowe oraz antynowotworowe. Używa się go również jako środka antybakteryjnego, antywirusowego oraz antygrzybiczego.

Olej aloesowy jest szeroko stosowany w kosmetyce z uwagi na swoje zbawienne działanie na skórę. Zapobiega utracie wilgotności i elastycznosci (poprzez stymulacje produkcji kolagenu i elastyny), zwiększa napięcie skóry, wygładza zmarszczki oraz zwęża pory.

Istnieją jednak przeciwskazania do użycia produktów zawierających aloes w swoim składzie. Są nimi alergia, ciąża i karmienie piersią oraz wystąpienie skutków ubocznych w postaci nieprawidłowosci ze strony układu pokarmowego.

Referencje: Surjushe, A., Vasani, R. and Saple, D. G. 2008. Aloe vera: a short review. Indian J Dermatol. 53(4): 163–166.

Witamina słońca - witamina D

Reklamy mleka i przeróżnych jogurtów z dodatkiem witaminy D widział chyba każdy z nas. Nie wszyscy jednak pamiętają, że najlepszym źródłem witaminy D jest słońce! Obecność wit. D w organizmie niezbędna jest m.in. dla wchłaniania wapnia, prawidłowej mineralizacji zębów i kości, utrzymania siły mięśni oraz stymulowania układu odpornościowego. Odgrywa ona bardzo ważną rolę w procesie starzenia się skóry, wzrostu włosów i regulacji gruczołów łojowych.
Udowodniono, że osoby (dotyczy także płodów) z odpowiednio wysokim poziomem wit. D rzadziej cierpią z powodu: 

• osteoporozy i krzywicy
• chorób układu krążenia
• nowotworów - m.in. jajników, okrężnicy, piersi, prostaty i trzustki
• depresji i schizofrenii
• chorób zakaźnych - m.in. grypy i gruźlicy
• chorób autoimmunologicznych: cukrzycy typu I, stwardnienia rozsianego, reumatoidalnego zapalenia stawów, choroby zwyrodnieniowej stawów oraz łuszczycy
• zespołu metabolicznego, cukrzycy typu II oraz powiązanej z nią insulinooporności i zmniejszonej produkcji insuliny
• chorób płuc, głównie astmy oskrzelowej
• zapalenia dziąseł
• wypadania włosów (Holick, 2007).

Wit. D możemy organizmowi dostarczać w pożywieniu oraz wystawiając się na działanie promieni słonecznych UVB. Zalecana "dawka" słońca to 5 - 10 minut latem (przy podwiniętych rękawach i nogawkach) pomiędzy rankiem i popołudniem. Zimą czas ten wydłuża się nawet do 40 minut w okolicach południa w zależności od wysokości n.p.m. oraz położenia geograficznego (Mason et al., 2011) 

Źródła witaminy D w jedzeniu:

• tłuste ryby (w szczególności dzikie): łosoś, sardynki, makrela, tuńczyk, a także olej z wątroby dorsza
•  grzyby - np. shiitake
• niewielkie ilości w jajach i mięsie oraz produktach sztucznie wzbogacanych
• suplementy diety

 Który ze sposobów dostarczania witaminy D jest najlepszy? Oto za i przeciw każdego z nich:

• promienie słoneczne UVB - mogą nam dostarczyć od kilku do kilkudziesieciu razy więcej wit. D niż wspomniane wyżej produkty, a jej nadmiar jest od razu rozkładany w skórze. Niestety niektórzy potrafią z opalaniem przesadzić i się poparzyć
• żywność - spożywając ją ciężko jest przedawkować. Niestety, niektóre produkty zawierają również wysokie ilości wit. A, która zaburza działanie wit. D
• suplementy - prosty sposób na uzupełnienie braków, istnieje jednak ryzyko przedawkowania (Holick, 2007).

Nie wiem jak wy, ale ja wolę wyjść na spacer i złapać trochę słońca i nie martwić się o niedobór lub przedawkowanie :) Zainteresowanych bardziej szczegółowymi informacjami zapraszam do zapoznania się z dwoma artykułami, z których korzystałam w czasie pisania tego postu:
1. Holick, M. F. 2007. Vitamin D Deficiency. N Engl J Med, 357(3):266-281.
2. Mason, R. S., Sequeira, V. B. and Gordon-Thomson, C. 2011. Vitamin D: the light side of sunshide. EJCN, 65:986-993.